ขนุน ไม้ต้นขนาดใหญ่ ผลอ่อนใช้ปรุงอาหาร ผลสุกเยื่อหุ้มเมล็ดมีรสหวาน

ขนุน

ชื่ออื่นๆ : หนุน หมากมี่ หมากลาง มะหนุน ขะนู นากอ นะยวย

ต้นกำเนิด :

ชื่อสามัญ : ขนุน

ชื่อวิทยาศาสตร์ : Artocarpus heterophyllus

ชื่อวงศ์ : MORACEAE

ลักษณะของขนุน

ลักษณะ: ไม้ต้นขนาดใหญ่ สูง 15 – 30 เมตร ลำต้นและกิ่งเมื่อมีบาดแผลจะมีน้ำยางสีขาวข้นคล้ายน้ำนมไหล ใบเป็นใบเดี่ยว เรียงสลับ แผ่นใบรูปรี ขนาดกว้าง 5-8 เซนติเมตร ยาว 10-15 เซนติเมตร ปลายใบทู่ ถึงแหลม โคนใบมน ผิวในด้านบนสีเขียวเข้มเป็นมัน เนื้อใบหนาผิวใบด้านล่างจะสากมือ ดอกเป็นช่อแบบช่อเชิงสดแยกเพศอยู่รวมกัน ดอกเพศผู้เรียกว่า “ส่า” มักออกตามปลายกิ่ง ดอกเพศเมียจะออกตามกิ่งใหญ่และตามลำต้นยอดเกสรเพศเมีย เป็นหนามแหลม ส่วนของเนื้อที่รับประทานเจริญมาจากกลีบดอก ส่วนซัง คือ กลีบเลี้ยง ผลเป็นผลรวมมีขนาดใหญ่

ขนุน
ผลอ่อนจะมีสีเขียว ผลแก่จะมีสีน้ำตาลอ่อนอมเหลือง

การขยายพันธุ์ของขนุน

เพาะเมล็ด ติดตา และทาบกิ่ง

ธาตุอาหารหลักที่ขนุนต้องการ

ประโยชน์ของขนุน

ผลอ่อนใช้ปรุงอาหาร ผลสุกเยื่อหุ้มเมล็ดมีรสหวาน เมล็ดปรุงอาหาร เนื้อไม้ใช้ทำพื้นเรือนและสิ่งก่อสร้าง ครก สากกระเดื่อง หวี โทน รำมะนา ระนาด
รากและแก่น ให้สีเหลือง ถึงเหลืองอมน้ำตาล ใช้ย้อมผ้าและแพรไหม
ราก นำมาปรุงเป็นยาแก้ท้องร่วง แก้ไข้
ใบ เผาไฟกับซังข้าวโพดให้ดำเป็นถ่าน แล้วใส่รวมกับก้นกะลามะพร้าวขูด โรยรักษาแผล

สรรพคุณทางยาของขนุน

คุณค่าทางโภชนาการของขนุน

การแปรรูปของขนุน

ส่วนที่ใช้ : แก่นต้น

สีที่ได้: สีเหลือง สีน้ำตาล

เทคนิควิธีการย้อมสี: การย้อมสีเหลืองจากแก่นขนุน นำแก่นขนุนที่แห้งแล้วมาหั่นหรือไสด้วยกบเบา ๆ ใช้มือขยำให้ป่นละเอียด ห่อด้วยผ้าขาวบาง แล้วต้มประมาณ 4 ชั่วโมง ดูว่าสีนั้นออกตามความต้องการหรือไม่ เมื่อใช้ได้แล้วให้ช้อนเอากากทิ้งกรองเอาน้ำใสเติมน้ำสารส้มเล็กน้อย เพื่อให้สีติดดี เอาเส้นฝ้ายซึ่งชุบน้ำพอหมาด จุ่มลงในอ่างย้อม กลับเส้นใยไปมานาน 1 ชั่วโมง เอาขึ้นจากอ่างย้อม ซักน้ำสะอาดและกระตุกตาก

แหล่งข้อมูลที่น่าเชื่อถือ : http://www.bedo.or.th/lcdb/biodiversity/view.aspx?id=9975&SystemType=BEDO

ขนุน


http://www.rspg.or.th/plants_data/use/fruit_1.htm
https://www.flickr.com

Add a Comment

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องข้อมูลจำเป็นถูกทำเครื่องหมาย *