ขจร ดอกขจร ผักสลิดคาเลา ไม้เถาเลื้อยพาดพันต้นไม้ใหญ่ ช่อดอกสีเหลืองอมชมพูอ่อน

ขจร

ชื่ออื่นๆ : สลิด ผักสลิดคาเลา สลิดป่า ผักสลิด กะจอน ขะจอน ผักขิก

ต้นกำเนิด :

ชื่อสามัญ : Cowslip creeper

ชื่อวิทยาศาสตร์ : Telosma minor Craib.

ชื่อวงศ์ : ASCLEPIADACEAE

ลักษณะของขจร

ต้น เป็นไม้เถาเลื้อยพาดพันต้นไม้ใหญ่หรือขึ้นตามร้านต้นไม้ ใบ ใบรูปร่างคล้ายหัวใจปลายเรียวแหลมยาว เหมือนใบต้นข้าวสาร ใบยาว 6-11 ซม. กว้าง 4-7.5 ซม. มีก้านใบยาว 1.2-2 ซม. ใบสีเขียวอมแดงเล็กน้อย
ดอก เป็นช่อกระจุกหรือเป็นพวงๆ คล้ายพวงอุบะ ดอกแข็งมีสีเขียวอมเหลือง ออกดอกตามซอกใบ ส่งกลิ่น
หอมแรงกว่าดอกชำมะนาด หรือกลิ่นของใบเตยกลีบดอกสีเหลืองหรือเขียวอมเหลือง
ผล มีลักษณะกลมยาวคล้ายฝักนุ่นที่ยังเล็ก ผลแก่จะแตกออกได้ และมีเมล็ดใน ปลิวว่อนคล้ายนุ่นมีเมล็ดเกาะติดกับใยสีขาว

ดอกขจร
ใบเป็นใบเดี่ยวเรียง ทุกส่วนของลำต้นมียาง ช่อดอกสีเหลืองอมชมพู อ่อน

การขยายพันธุ์ของขจร

ใช้เมล็ด/ปักชำ เพาะเมล็ด พบขึ้นในป่าดิบแล้ง ป่าละเมาะ และมีการปลูกตามบ้านทั่วไป

ธาตุอาหารหลักที่ขจรต้องการ

ประโยชน์ของขจร

การปรุงอาหาร ยอดอ่อน ดอก ผลอ่อน รับประทานสดหรือลวกให้สุกรับประทานร่วมกับน้ำพริก ดอกนำไปปรุง อาหาร เช่น ผัด แกงจืด แกงส้ม

สรรพคุณทางยาของขจร

ยอดอ่อน ดอก ลูกอ่อน บำรุงธาตุ บำรุงตับ ปอด แก้เสมหะเป็นพิษ ราก ทำให้อาเจียน ถอนพิษเบื่อเมา

คุณค่าทางโภชนาการของขจร

ยอดอ่อนและดอกขจรในปริมาณ 100 กรัม มีวิตามิน แร่ธาตุต่างๆ คือ
วิตามินเอ มากถึง 3,150 I.U.
วิตามินซี 45 มิลลิกรัม
แคลเซียม 70 มิลลิกรัม
ฟอสฟอรัส 90 มิลลิกรัม

การแปรรูปของขจร

แหล่งข้อมูลที่น่าเชื่อถือ : https://th.wikipedia.org/wiki/%E0%B8%94%E0%B8%AD%E0%B8%81%E0%B8%82%E0%B8%88%E0%B8%A3
https://www.flickr.com

ภาษาเหนือฮ้อง ผักสลิดคา

Add a Comment