ชบา ไม้ประดับ ดอกสีแดง รากรับประทานช่วยขับน้ำย่อย

ชบา

ชื่ออื่นๆ : ใหม่แดง, ใหม่ (เหนือ), ชุมบา, ชบาขาว, ชุมมา (ปัตตานี), บา, ชะมา (ใต้), บูงารายา (มลายู-นราธิวาส)

ต้นกำเนิด :

ชื่อสามัญ : Hibiscus

ชื่อวิทยาศาสตร์ : Hibiscus rosa-sinensis L.

ชื่อวงศ์ : Malvaceae

ลักษณะของชบา

ลำต้น ไม้พุ่ม ลำต้นสูงประมาณ 1-1.5 เมตร เส้นรอบวงประมาณ 28-30 เซนติเมตร ลำต้นสีเทา ผิวลำต้นขรุขระ

ใบ ใบเดี่ยว การเรียงตัวของเส้นใบร่างแหแบบขนนก ใบรูปไข่ ปลายใบแหลม  โคนใบมน ขอบใบหยักหรือมน  เนื้อใบคล้ายกระดาษ ใบเรียงแบบสลับ ด้านบนแผ่นใบเกลี้ยง ใบด้านบนสีเขียวเข้ม ท้องใบสีเขียว ใบอ่อนสีเขียวอ่อน ใบแก่สีเขียวเข้ม ใบกว้างประมาณ 5-9 เซนติเมตร ยาวประมาณ 7-12 เซนติเมตร

ดอก ดอกช่อกระจะ กลีบดอกในตาดอกเรียงซ้อนเหลื่อมกัน ดอกสมมาตรตามรัศมี วงกลีบดอกเชื่อมติดกันรูปดอกเข็ม  กลีบดอกสีแดง กลีบดอก 5 กลีบ กลีบเลี้ยง 5 กลีบ เกสรตัวผู้จำนวนมาก เกสรตัวเมีย 5 อัน

ผล ผลสดเมล็ดแข็ง ผลอ่อนสีเขียว ผลแก่สีน้ำตาล

เมล็ด รูปร่างกลม มี 1 เมล็ด สีน้ำตาลแก่

ชบา
ดอกสีแดง ปลายเกษรสีเหลือง กลีบดอกชั้นเดียวถึงดอกซ้อน

การขยายพันธุ์ของชบา

การปักชำ การเสียบยอด การติดตา

ธาตุอาหารหลักที่ชบาต้องการ

ประโยชน์ของชบา

– รากตำพอกฝี, รากรับประทานช่วยขับน้ำย่อย
– ไม้ประดับ

สรรพคุณทางยาของชบา

คุณค่าทางโภชนาการของชบา

การแปรรูปของชบา

แหล่งข้อมูลที่น่าเชื่อถือ : http://www.bedo.or.th/lcdb/biodiversity/view.aspx?id=9604&SystemType=BEDO
http://srdi.yru.ac.th/bcqy/page/168/%E0%B8%94%E0%B8%AD%E0%B8%81%E0%B8%8A%E0%B8%9A%E0%B8%B2.html
https://www.flickr.com

Add a Comment

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องข้อมูลจำเป็นถูกทำเครื่องหมาย *