ชำมะเลียง ผลสุกมีรสหวานฝาด ใช้รับประทานเป็นผลไม้ได้

ชำมะเลียง

ชื่ออื่นๆ : โคมเรียง (ตราด), พูเวียง (นครราชสีมา), มะเถ้า ผักเต้า (ภาคเหนือ), หวดข้าใหญ่ ภูเวียง (ภาคอีสาน), ชำมะเลียง ชำมะเลียงบ้าน พุมเรียง พุมเรียงสวน (ภาคกลาง)

ต้นกำเนิด : ประเทศแถบเอเชียตะวันออกเฉียงใต้

ชื่อสามัญ :  Luna nut, Chammaliang

ชื่อวิทยาศาสตร์ : Lepisanthes fruticosa (Roxb.) Leenh.

ชื่อวงศ์ : SAPINDACEAE

ลักษณะของชำมะเลียง

ไม้พุ่มถึงไม้ต้นขนาดเล็ก สูงได้ถึง 8 เมตร ใบ เป็นใบ ประกอบแบบขนนก ใบย่อยรูปไข่ถึงรูปไข่กลับ กว้าง 2-8 ซม. ยาว 9-30 ซม. ปลายใบแหลมทู่ โคนใบสอบ ผิวใบเกลี้ยง มีหูใบ แผ่เป็นแผ่น รูปเกือบกลม ขนาดกว้าง 2-3.5 ซม. เรียงเวียน ซ้อนกันบริเวณโคนก้านใบใกล้ปลายยอด ดอก สีขาวครีม ออกเป็น ช่อห้อย ยาวถึง 75 ซม. แยกเพศ ดอกบานกว้าง 5-7 มม. กลีบรองดอก 4 กลีบ รูปเกือบกลม กลีบดอก 4 กลีบ เกสรผู้ 5-8 อัน รังไข่มี 2 ช่อง ผล รูปไข่ถึงรูปรีป้อม สีม่วงดำถึงออกแดง ผิวเกลี้ยงมักมี 2 เมล็ด

ใบชำมะเลียง
ใบชำมะเลียง ใบประกอบแบบขนนก ปลายใบแหลมทู่

การขยายพันธุ์ของชำมะเลียง

เพาะเมล็ด

ธาตุอาหารหลักที่ชำมะเลียงต้องการ

ประโยชน์ของชำมะเลียง

  • ใบอ่อน ยอดอ่อนสามารถนำมาใช้ทำแกงใส่ผักรวม (ชะอม สลิด แส้ว หนัง ฮาก) ทำแกงเลียง ใส่ปลาย่าง หรือใช้เป็นผักสดจิ้มน้ำพริก หรือนำมาลวกต้มจิ้มกินกับน้ำพริกมะม่วง น้ำพริกปลาร้าหรือยำ
  • ผลสุกมีรสหวานฝาด ใช้รับประทานเป็นผลไม้ได้ ผลถ้ารับประทานมากเกินไปจะทำให้ท้องผูกได้
  • ใช้ปลูกเป็นไม้ประดับได้ เพราะใบมีสีเขียวเข้มตลอดปี เมื่อผลิใบใหม่จะเป็นสีเขียวอ่อนแกมเหลืองสดใส ส่วนผลก็มีสีสันสวยงาม โดยนิยมปลูกแซมไว้ตามสวนผลไม้ทั่วไป หรือใช้ปลูกเพื่อการจัดสวนตามบ้าน ตามสถานที่ราชการ หรือใช้ปลูกเป็นพืชอาหารสัตว์ป่าในป่าอนุรักษ์ก็ได้
  • สีม่วงจากผล ใช้ผสมอาหาร
ผลชำมะเรียง
ผลชำมะเรียง รูปไข่ถึงรูปรีป้อม สีม่วงดำถึงออกแดง

สรรพคุณทางยาของชำมะเลียง

ราก แก้ร้อนใน แก้ไข้เหนือ ไข้สันนิบาต และเลือดกำเดาไหล

คุณค่าทางโภชนาการของชำมะเลียง

การแปรรูปของชำมะเลียง

แหล่งข้อมูลที่น่าเชื่อถือ : http://www.bedo.or.th/lcdb/biodiversity/view.aspx?id=11785&SystemType=BEDO

Add a Comment