มันปลา ยอดอ่อน ใบอ่อน รับประทานเป็นผักสด

มันปลา

ชื่ออื่นๆ : กันเกรา (ภาคกลาง); ตะมะซู, ตำมูซู (มลายู-ภาคใต้); ตาเตรา (เขมร-ภาคตะวันออก); ตำเสา, ทำเสา (ภาคใต้); มันปลา (ภาคเหนือ, ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ)

ต้นกำเนิด :

ชื่อสามัญ : กันเกรา

ชื่อวิทยาศาสตร์ : Fagraea fragrans Roxb.

ชื่อวงศ์ : GENTIANACEAE

ลักษณะของมันปลา

ไม้ยืนต้น ความสูง 10-15 เมตร เปลือกต้นสีน้ำตาล แตกกิ่งแขนงมาก ใบเดียวเรี่ยงตรงข้ามรูปวงรีปลายแหลม ความกว้าง 4-6 ซม. ยาว 8-12 ซม. ขอบขนาด แผ่นใบเป็นคลื่นเล็กน้อย เรียบเป็นมันสีเขียวเข้ม เส้นกลางใบสีเขียวอ่อนนูนเล็กน้อย ดอกช่อออกตามซอกใบตอนปลายกิ่ง กลีบดอกสีขาาวและเหลืองอ่อน จำนว 4-5 กลีบ ม้วนงอเข้าหากลางดอก มีก้านเกสรยาวออกมาทรงกลมสีแดง มีติ่งแหลมสั้นติดอยู่ที่ปลาย

กันเกรา
ใบรูปรี ปลายแหลม ดอกสีขาวและเหลืองอ่อน

การขยายพันธุ์ของมันปลา

เมล็ด, ปักชำ

ธาตุอาหารหลักที่มันปลาต้องการ

เจริญเติบโตได้ดีในดินทุกชนิด ทนแล้งได้ดี

ประโยชน์ของมันปลา

ปลูกเป็นไม้ประดับ

ยอดอ่อน ใบอ่อน รับประทานเป็นผักสดกับ ลาบ น้ำพริก แจ่ว ป่น

นื้อไม้สีเหลืองอ่อน เสี้ยนตรง เนื้อละเอียด เหนียว แข็ง ทนทาน ใช้ในการก่อสร้าง นิยมใช้ทำเสาเรือน

สรรพคุณทางยาของมันปลา

แก่นมีรสฝาดใช้เข้ายาบำรุงธาตุ แน่นหน้าอก เปลือกใช้บำรุงโลหิต ผิวหนังพุพอง

คุณค่าทางโภชนาการของมันปลา

การแปรรูปของมันปลา

แหล่งข้อมูลที่น่าเชื่อถือ : http://www.bedo.or.th/lcdb/biodiversity/view.aspx?id=9929&SystemType=BEDO
https://www.flickr.com

Add a Comment