ว่านหอม ลำต้นอยู่ใต้ดิน ดอกสีขาวแต้มสีม่วง

ว่านหอม

ชื่ออื่นๆ : ว่านหอม (ภาคอีสาน ,เหนือ)หอมเปราะ (ภาคกลาง) ว่านตีนดิน ว่านแผ่นดินเย็น

ต้นกำเนิด :

ชื่อสามัญ : Sand Ginger, Aromatic Ginger, Resurrection Lily

ชื่อวิทยาศาสตร์ : Kaempferia galanga L.

ชื่อวงศ์ : ZINGIBERACEAE

ลักษณะของว่านหอม

ลักษณะทางพฤกษศาสตร์ : พืชล้มลุก อายุปีเดียว มีลำต้นเป็นหัวอยู่ใต้ดิน เรียกว่า เหง้า เนื้อภายในสีเหลืองอ่อน มีสีเหลืองเข้มตามขอบนอก มีกลิ่มหอมเฉพาะตัว ใบเป็นใบเดี่ยว แทงขึ้นจากเหง้าใต้ดิน 2-3 ใบ แผ่ราบไปตามพื้นดิน หรือวางตัวอยู่ในแนวราบเหนือพื้นดินเล็กน้อย ใบมีรูปร่างค่อนข้างกลมหรือรูปไข่ป้อม ปลายใบแหลม โคนใบมนหรือเว้าเล็กน้อย มีขนอ่อนบริเวณท้องใบ บางครั้งอาจพบขอบใบมีสีแดงคล้ำ เนื้อใบค่อนข้างหนา ตัวใบมีขนาดกว้าง 5-10 ซม. ยาว 7-15 ซม. ก้านใบเป็นกาบยาว 1-3 ซม.ดอกออกรวมกันเป็นช่อ ยาว 2-4 ซม.มี 4-12 ดอก ออกตรงกลางระหว่างใบ ดอกมีสีขาว หรือสีขาวอมชมพูแต้มสีม่วง แต่ละดอกมี กลีบประดับ 2 กลีบรองรับอยู่ ซึ่งใบและต้นจะเริ่มแห้งเมื่อมีดอก ผลเป็นผลแห้ง แตกได้ พบมากทางเหนือ ใบอ่อนม้วนเป็นกระบอกออกมาแล้วแผ่ราบบนหน้าดิน ต้นหนึ่งๆ มักมี 1 – 2 ใบ ใบมีรูปร่างทรงกลมโตยาว ประมาณ 5 – 10 ซม. หน้าใบเขียว เปราะหอมแดงจะมีท้องใบสีแดง เปราะหอมขาวจะมีท้องใบสีขาว มีกลิ่นหอม หัวกลมเหมือนหัวกระชาย ใบงอกงามในหน้าฝน และจะแห้งไปในหน้าแล้ง
ส่วนที่ใช้ : ดอก ต้น หัว ใบทั้งสด หรือ แห้ง

ว่านหอม
ลำต้นเป็นหัวอยู่ใต้ดิน ดอกสีขาวแต้มด้วยสีม่วง

การขยายพันธุ์ของว่านหอม

ใช้หัว/เหง้า/หน่อ/-

ธาตุอาหารหลักที่ว่านหอมต้องการ

ประโยชน์ของว่านหอม

ส่วนที่ใช้ : ดอก ต้น หัว ใบทั้งสด หรือ แห้ง
สรรพคุณ : เปราะหอมขาว
ดอก – แก้เด็กนอนสะดุ้งผวา ร้องไห้ตาเหลือก ตาช้อนดูหลังคา
ต้น – ขับเลือดเน่าของสตรี
ใบ – ใช้ปรุงเป็นผักรับประทานได้

หัว
– แก้โลหิต ซึ่งเจือด้วยลมพิษ
– ปรุงเป็นเครื่องเทศสำหรับแกง สุมศีรษะเด็ก แก้หวัด คัดจมูก รับประทานขับลมในลำไส้

สรรพคุณ : เปราะหอมแดง
ใบ – แก้เกลื้อนช้าง
ดอก – แก้โรคตา
ต้น – แก้ท้องขึ้น ท้องเฟ้อ
หัว – ขับเลือด และหนองให้ตก แก้ลมพิษ แก้ผื่นคัน แก้ไอ แก้บาดแผล
หัวและใบ – ใช้ในการปรุงเป็นอาหารได้

วิธีและปริมาณที่ใช้ :

ทั้งเปราะหอมขาว และเปราะหอมแดง ใช้เปราะหอมสด 10-15 กรัม หั่นเป็นชิ้นเล็กๆ หัวสดใช้ 1/2-1 กำมือ ต้มกับน้ำ 1 ถ้วยแก้ว ดื่ม 1-2 ครั้ง

เปราะหอมขาวและแดง เป็นไม้ลงหัว จำพวกมหากาฬ ใบหนาแทงขึ้นมาจากหัวใต้ดิน ม้วนๆ คล้ายๆ หูม้า หน้าใบเขียว เปราะหอมขาว ท้องใบมีสีขาว เปราะหอมแดง ท้องใบมีสีแดง ใบยาวราว 3-4 นิ้วฟุต ใบมีกลิ่นหอม ลงหัวกลมๆ เป็นไม้เจริญในฤดูฝนพอย่างเข้าฤดูหนาว ต้นและใบก็โทรมไป เปราะหอมทั้งสองรสเผ็ดขม แก้เสมหะ เจริญไฟธาตุ แก้ลมทิ้ง

สรรพคุณทางยาของว่านหอม

คุณค่าทางโภชนาการของว่านหอม

การแปรรูปของว่านหอม

แหล่งข้อมูลที่น่าเชื่อถือ : http://www.bedo.or.th/lcdb/biodiversity/view.aspx?id=11669&SystemType=BEDO
https://www.flickr.com

Add a Comment