ส้มลม ไม้เถาเลื้อย ยอดอ่อนรับประทานได้ มีรสเปรี้ยว

ส้มลม

ชื่ออื่นๆ : เครือส้มลม (อุบลราชธานี)

ต้นกำเนิด :

ชื่อสามัญ : ส้มลม

ชื่อวิทยาศาสตร์ : Aganonerrion polymorphum pierr ex spire

ชื่อวงศ์ : APOCYNACEAE

ลักษณะของส้มลม

ไม้เถาเลื้อย ทุกส่วนมีน้ำยางสีขาวและเหนียว
ใบเดี่ยวเรียงตรงข้ามรูปไข่หรือขอบขนานปลายใบเรียวแหลมหรือแหลมโคนใบมนหรือแหลม ขอบใบเรียบกว้าง2-4 ซม.ยาว4-6ซม.
ดอกช่อออกที่ปลายกิ่งกลีบเลี้ยง5กลีบ กลีบดอกมี5กลีบโคนเชื่อมติดกันสีขาวอมเขียวปลายแยกสีแดงหรือชมพู
ผลเป็นฝักคู่สีเขียวผลแก่สีน้ำตาลผลแห้งจะแตกเมล็ดสีน้ำตาลมีขนสีขาว

ส้มลม
ส้มลม ไม้เถาเลื้อย ปลายใบเรียวแหลม

การขยายพันธุ์ของส้มลม

ใช้เมล็ด/

ธาตุอาหารหลักที่ส้มลมต้องการ

ประโยชน์ของส้มลม

ยอดอ่อนรับประทานได้ มีรสเปรี้ยว รากต้มน้ำดื่ม แก้ท้องอืด เป็นยาระบาย(จากการสัมภาษณ์และจัดประชุมผู้รู้ในท้องถิ่น)

สรรพคุณทางยาของส้มลม

ยาสมุนไพรพื้นบ้านจังหวัดอุบลราชธานี  ใช้  ราก ต้มน้ำดื่ม แก้โรคกระเพาะ ช่วยขับลม เข้ายาแก้ตกขาว ทั้งต้น ต้มน้ำอาบ แก้คัน
ยาพื้นบ้าน  ใช้  ราก ต้มน้ำดื่ม แก้กล้ามเนื้อท้องเกร็ง หรือผสมกับต้นเล็บแมว ต้นตับเต่าโคก ต้นมะดูก ต้นเปล้าใหญ่หรือเปล้าน้อย ต้นมะเดื่ออุทุมพร ต้นกำจาย ต้นกำแพงเจ็ดชั้น และต้นกระเจียน ต้มน้ำดื่ม แก้ปวดเมื่อย ลำต้น ต้มน้ำดื่มแก้ลมวิงเวียน
ตำรายาไทย ราก แก้ลม แก้ช้ำใน แก้ไข้ ขับเสมหะ และโลหิต

คุณค่าทางโภชนาการของส้มลม

การแปรรูปของส้มลม

แหล่งข้อมูลที่น่าเชื่อถือ : http://www.bedo.or.th/lcdb/biodiversity/view.aspx?id=9301&SystemType=BEDO
https://www.flickr.com

Add a Comment