เดือยหิน พืชล้มลุกจำพวกหญ้า มีอายุเพียงปีเดียว

เดือยหิน

ชื่ออื่นๆ : เบอะมือที (กระเหรี่ยง แม่ฮ่องสอน);เป้นี (กะเหรี่ยง);มะเดือย;ลูกเดือย;สะกูย (เขมร)

ต้นกำเนิด :

ชื่อสามัญ :

ชื่อวิทยาศาสตร์ : Coix lachryma-jobi L.

ชื่อวงศ์ : GRAMINEAE

ลักษณะของเดือยหิน

ลักษณะ เป็นพืชล้มลุกจำพวกหญ้า มีอายุเพียงปีเดียว จัดอยู่ในวงศ์เดียวกันกับข้าวหรือหญ้า แตกกิ่งก้านสาขาไม่มากนัก มีลักษณะของใบยาว เรียว แหลม เป็นรูปขอบขนาน สีเขียว หูใบสั้น แผ่นใบเมื่อจับจะรู้สึกสากๆ มือ ดอกออกเป็นดอกเดี่ยวๆ ดอกเพศผู้และดอกเพศเมียอยู่บนต้นเดียวกันแต่จะแยกอยู่กันคนละดอก ส่วนผลมีลักษณะเป็นรูปทรงไข่ เปลือกแข็ง ผิวเรียบเป็นมัน มีขนาดประมาณ 6 มม. มีทั้งที่เป็นสีขาว สีเหลือง หรือสีม่วงอมน้ำตาล ซึ่งเป็นคนละชนิดกับเดือยที่นำมาทำเป็นอาหารรับประทาน

เดือยหิน
เดือยหิน ใบยาว เรียวแหลม เป็นรูปขอบขนาน สีเขียว

การขยายพันธุ์ของเดือยหิน

ใช้เมล็ด/การเพาะด้วยเมล็ด

ธาตุอาหารหลักที่เดือยหินต้องการ

ประโยชน์ของเดือยหิน

สรรพคุณทางยาของเดือยหิน

  • ราก ใช้เป็นยาขับพยาธิในเด็ก บำรุงม้าม ฆ่าพยาธิ แก้ดีซ่าน แก้บวมน้ำ แก้ประจำเดือนผิดปกติ
  • เมล็ด ใช้เป็นยาแก้หลอดลมอักเสบ ปอดอักเสบ มีน้ำคั่งในปอด แก้ข้ออักเสบ ช่วยดับพิษร้อนในร่างกาย และช่วยขับปัสสาวะ

คุณค่าทางโภชนาการของเดือยหิน

การแปรรูปของเดือยหิน

แหล่งข้อมูลที่น่าเชื่อถือ : http://www.bedo.or.th/lcdb/biodiversity/view.aspx?id=10760&SystemType=BEDO
https://www.flickr.com

Add a Comment