ไทรย้อย รากนำไปทำยาสมุนไพร

ไทรย้อย

ชื่ออื่นๆ : ไทร

ต้นกำเนิด :

ชื่อสามัญ : Weeping fig

ชื่อวิทยาศาสตร์ : Ficus benjamina

ชื่อวงศ์ : MORACEAE

ลักษณะของไทรย้อย

ลักษณะทั่วไป: ไม้ต้นขนาดกลาง สูงถึง 20 เมตร ไม่ผลัดใบเรือนยอดทรงกลมแผ่กว้าง กิ่งก้านห้อยย้อยมีรากอากาศ มีนำยางขาว เปลือกสีนำตาล
ใบ: ใบเดี่ยว เรียงสลับ ใบรูปรีรูปไข่ กว้างปลายใบเรียวแหลม
ดอก: ดกอ สีเหลือง หรือ สีนำตาล ออกเป็นช่อแบบมะเดื่อ ดอกย่อยฝังตัว ดอกออก ธ.ค-เม.ย
ผล: ผลแบบมะเดื่อ ทรงกลมขนาด 5-8 มม.ออกเป็นคู่หรือ เดี่ยวตามซอกใบ ผลสุกสีส้นแดงเข้ม เมล็ดเล้กๆจำนวนมาก ผลออก ธ.ค-เม.ย
ด้านภูมิทัศท์: ทรงพุ่มแผ่กว้างให้ร่มเงาได้ดี ต้องมีเนื้อที่ให้เขาด้วย ผลเป็นอาหารนก อีกด้วย

ไทรย้อย
ลำต้นสูง ใบปลายแหลม

การขยายพันธุ์ของไทรย้อย

ปักชำกิ่ง ตอนกิ่ง เสียบยอด

ธาตุอาหารหลักที่ไทรย้อยต้องการ

ประโยชน์ของไทรย้อย

คนไทยโบราณเชื่อว่า: บ้านใดปลูกต้นไทรไว้ประจำบ้านจะทำให้เกิดความร่มเย็น เพราะ คนโบราณได้กล่าวว่า ร่มโพธิ์ ร่มไทร ช่วยทำให้เกิดความร่มเย็นเป็นสุขนอกจากนี้ยังช่วยค้มครองป้องกันภัยอันตรายทั้งปวงเพราะ บางคนเชื่อว่า ต้น ไทร เป็นไม้ที่ ศักดิ์สิทธิ์ ซึ่งมีเทพารักษ์อาศัยอยู่คอยคุ้มครองพิทักษ์ปวงชนให้มีความอยู่เย็นเป็นสุข

สรรพคุณทางยาของไทรย้อย

รากแก้ตกโลหิต แก้นิ่ว บำรุงโลหิต แก้ท้องเสีย รากอากาศขับปัสสาวะ แก้ไตพิการ รากอากาศนำมาพันเป็นวงกลมเพื่อประดับดอกไม้แห้งเป็นพวงมาลา

คุณค่าทางโภชนาการของไทรย้อย

การแปรรูปของไทรย้อย

แหล่งข้อมูลที่น่าเชื่อถือ : http://www.bedo.or.th/lcdb/biodiversity/view.aspx?id=9609&SystemType=BEDO
https://www.flickr.com

Add a Comment