กาสะลองคำ ดอกสีส้มเหลืองให้ดอกสวยงาม

กาสะลองคำ

ชื่ออื่นๆ : กากี (ใต้,สุราษฎร์ธานี)  แคะเป๊าะ, สำเภาหลามต้น (ลำปาง)  จางจืด (ชัยภูมิ,มุกดาหาร)
สะเภา (เหนือ)  อ้อยช้าง (กาญจนบุรี,อุตรดิตถ์)

ต้นกำเนิด :

ชื่อสามัญ : กาสะลองคำ Tree Jasmine

ชื่อวิทยาศาสตร์ : Radermachera ignea (Kurz) Steenis

ชื่อวงศ์ : BIGNONIACEAE

ลักษณะของกาสะลองคำ

ลำต้น  ไม้ต้นขนาดเล็กถึงขนาดกลาง สูง 6-15 เมตร ผลัดใบแต่ผลิใบใหม่ไว เรือนยอดแผ่นเป็นชั้น ลำต้นเปลาตรง กิ่งก้านเล็กและลู่ลง เปลือกสีเทา แตกสะเก็ดเล็กน้อยมีช่องอากาศขนาดใหญ่ทั่วไป

ใบ  ประกอบแบบขนนก 3 ชั้น เรียงตรงข้ามสลับตั้งฉาก ยาว 20-60 ซม. ใบย่อย 3-5 คู่ เรียงตรงข้าม ใบรูปรี รูปใบหอก กว้าง 2-4.6 ซม. ยาว 5-12 ซม. ปลายใบแหลมยาวโคนใบเบี้ยว ขอบใบเรียบ หลังใบเรียบ สีเขียวเป็นมัน ท้องใบเรียบสีอ่อนกว่า แผ่นใบบาง เส้นแขนงใบข้างละ 4-5 เส้น ก้านใบย่อยยาว 0.3-1.1 ซม.

ดอก  สีส้มทองออกเป็นช่อแบบช่อกระจุกตามกิ่งและลำต้น มี 3-10 ดอก ช่อดอกยาว 1-1.7 ซม. มีขนนุ่มประปราย กลีบเลี้ยงเชื่อมติดกันเป็นหลอดคล้ายรูปกระสวยแกมรูปไข่ สีน้ำตาลแดง มีขนนุ่มทั่วไป กลีบดอกเชื่อมเป็นรูปทรงกระบอกปลายแยกเป็น 5 แฉก ดอกบานเต็มที่กว้าง 1.5-2 ซม.

ผล  แห้งแตก เป็นฝัก รูปทรงกระบอกยาว 30-45 ซม. ผลแก่จะบิดเวียนและแตก 2 ซีก เมล็ด แบน มีจำนวนมาก มีปีกแคบยาว 2 ข้าง

ต้นกาสะลองคำ
ต้นกาสะลองคำ ลำต้นเปลาตรง กิ่งก้านเล็กและลู่ลง

การขยายพันธุ์ของกาสะลองคำ

การเพาะเมล็ด ตอนกิ่ง ปักชำกิ่ง และแยกหน่อ

ธาตุอาหารหลักที่กาสะลองคำต้องการ

ประโยชน์ของกาสะลองคำ

เป็นไม้เบิกนำ โตเร็ว ให้ดอกสวยงาม ปลูกเป็นไม้ดอกไม้ประดับได้ดี

สรรพคุณทางยาของกาสะลองคำ

ลำต้น  ผสมกับต้นขางปอย ต้นขางน้ำข้าว ต้นขางน้ำนม ต้นอวดเชือก ฝนน้ำกินแก้ซาง
เปลือกต้น  ต้มน้ำดื่ม แก้ท้องเสีย
ใบ  ตำคั้นน้ำ ทาหรือพอกรักษาแผลสด แผลถลอก ห้ามเลือด
เนื้อไม้  ทำลังใส่ของ กระดาน เครื่องเรือน

ดอกกาสะลองคำ
ดอกกาสะลองคำ ดอกสีส้มทอง

คุณค่าทางโภชนาการของกาสะลองคำ

การแปรรูปของกาสะลองคำ

แหล่งข้อมูลที่น่าเชื่อถือ : http://www.bedo.or.th/lcdb/biodiversity/view.aspx?id=10340&SystemType=BEDO
https://www.royalparkrajapruek.org
https://www.flickr.com

Add a Comment