ขานาง ไม้ยืนต้นผลัดใบ ลำต้นต้มน้ำดื่ม แก้อัมพฤกษ์

ขานาง

ชื่ออื่นๆ : ขานาง (ภาคกลาง เชียงใหม่ จันทบุรี) ขางนาง คะนาง (ภาคกลาง) ค่านางโคด (ระยอง) ช้างเผือกหลวง (เชียงใหม่) แซพลู้ (กะเหรี่ยง-กาญจนบุรี) ปะหง่าง (ราชบุรี) เปลือย (กาญจนบุรี) เปื๋อยคะนาง เปื๋อยนาง (อุตรดิตถ์) เปื๋อยค่างไห้ (ลำปาง) ลิงง้อ (นครราชสีมา)

ต้นกำเนิด : พบทุกภาคในประเทศไทย

ชื่อสามัญ : Moulmein lancewood

ชื่อวิทยาศาสตร์ : Homalium tomentosum (Vent.) Benth

ชื่อวงศ์ : FLACOURTIACEAE

ลักษณะของขานาง

เป็นไม้ยืนต้นผลัดใบขนาดกลางถึงขนาดใหญ่ มีความสูง 15 – 30 เมตร เปลือกต้นสีขาวนวล เรือนยอดเป็นพุ่มทึบ เปลือย  เปลือกต้นเรียบ บาง สีเทาแกมขาว กิ่งอ่อนมีขนสีน้ำตาลนุ่ม

ใบเป็นใบเดี่ยวเรียงสลับ รูปไข่ ขอบใบหยักคล้ายฟันเลื่อย ออกดอกเป็นช่อตามง่ามใบและปลายกิ่ง ดอกขนาดเล็ก สีเหลืองอ่อน ใบ เดี่ยว เรียงสลับรูปไข่กลับถึงรูปขอบขนานแกมรูปไข่กลับ โคนใบรูปลิ่ม ปลายใบมนกลมหรือมีติ่งหนาม

ดอกช่อสีเหลืองแกมเขียว ออกเป็นช่อยาวแบบ ช่อเชิงลด ห้อยลง กลีบเลี้ยงเชื่อมติดกันเป็นรูปกรวย มีขน กลีบเลี้ยงและกลีบดอกรูปขอบขนานแกมรูปแถบ มีขนยาว

ต้นขานาง
ต้นขานาง เปลือกต้นสีขาวนวล เรือนยอดเป็นพุ่มทึบ
ดอกขานาง
ดอกขานาง ดอกช่อสีเหลืองแกมเขียว

การขยายพันธุ์ของขานาง

ใช้เมล็ด/ขยายพันธุ์โดยการเพาะเมล็ด

ธาตุอาหารหลักที่ขานางต้องการ

ประโยชน์ของขานาง

ประโยชน์ ใช้ทำคาน เกวียน เครื่องเรือน คราด และกระดาน

สรรพคุณทางยาของขานาง

ลำต้น  ต้มน้ำดื่ม แก้อัมพฤกษ์

คุณค่าทางโภชนาการของขานาง

การแปรรูปของขานาง

แหล่งข้อมูลที่น่าเชื่อถือ : http://www.bedo.or.th/lcdb/biodiversity/view.aspx?id=10801&SystemType=BEDO
https://www.flickr.com

Add a Comment