ต้นยอ มะตาเสือ เป็นอาหารและสมุนไพรรักษาโรค

ต้นยอ

ชื่ออื่นๆ : มะตาเสือ ยอ แยใหญ่

ต้นกำเนิด : อินเดีย ถึงตอนใต้ของจีน

ชื่อสามัญ : ต้นยอ

ชื่อวิทยาศาสตร์ : Morinda citrifolia L.

ชื่อวงศ์ : RUBIACEAE

ลักษณะของต้นยอ

เป็นไม้ยืนต้น ต้นสี่เหลี่ยม เปลือกต้นเรียบ ใบสีเขียวเข้ม ดอกออกเป็นช่อที่ซอกใบ ฐานดอกติดกันแน่นเป็นทรงกลม ผลทรงยาวรี เมื่ออ่อนสีเขียว พอสุกเปลี่ยนเป็นสีขาวนวล เนื้อนุ่ม รสเผ็ด กลิ่นแรง มีเมล็ดจำนวนมาก สีน้ำตาลเข้ม

ผลยอ
ยอใบสีเขียว ผลสุกสีขาว
ดอกยอ
ยอมีดอกออกที่ปลายผล มีสีขาว

การขยายพันธุ์ของต้นยอ

ใช้เมล็ด

ธาตุอาหารหลักที่ต้นยอต้องการ

ประโยชน์ของต้นยอ

ส่วนใหญ่สามารถใช้ได้ทั้ง ใบ ราก ผล

สรรพคุณทางยาของต้นยอ

ใบสดใช้สระผม กำจัดเหา ผลยอแก่มี asperuloside แอนโทรควิโนน ช่วยขับพยาธิ แก้ท้องอืด ท้องเฟ้อ ในโพลีเนเซีย ใช้ผลอ่อน ใบและรากใช้รักษาความผิดปกติของประจำเดือน ความระคายเคืองในทางเดินอาหาร เบาหวาน โรคเกี่ยวกับตับ และการติดเชื้อในระบบขับถ่ายปัสสาวะ ชาวโอรังอัซลีในรัฐเปรัก ประเทศมาเลเซีย ใช้น้ำคั้นจากผลรักษาดีซ่าน

รากใช้ย้อมสีให้สีแดงหรือสีน้ำตาลอ่อน เปลือกให้สีแดง เนื้อในเปลือกสีเหลืองใช้ย้อมสีผ้าบาติก ในฮาวาย สกัดสีเหลืองจากรากยอใช้ย้อมผ้า มีการสกัดน้ำมันจากเมล็ดยอ ซึ่งมีกรดลิโนเลอิกมาก ใช้ทาลดการอักเสบและลดการเกิดสิว 

เมล็ดยอ
เนื้อด้านในสีขาว มีเมล็ดสีน้ำตาลจำนวนมาก

คุณค่าทางโภชนาการของต้นยอ

ใบ มีวิตามินเอ 40,000 ยูนิตสากลต่อ 100 กรัม
ผลยอมีสารเคมี Asperuloside, caproic acid, caprylic acid และ glucose

การแปรรูปของต้นยอ

ลูกยอสุก รับประทานโดยนำมาจิ้มกับพริกกับเกลือหรือเอามาสับเอาแต่เนื้อกวนกับน้ำตาล ใบยอใช้รองห่อหมก แกงอ่อมใบยอ แกงเผ็ดปลาขมิ้นใบยอ ผักลวกจิ้มน้ำพริก

แหล่งข้อมูลที่น่าเชื่อถือ : http://www.bedo.or.th/lcdb/biodiversity/view.aspx?id=9261&SystemType=BEDO
http://clgc.agri.kps.ku.ac.th/resources/herb/morinda.html
https://th.wikipedia.org/wiki/%E0%B8%A2%E0%B8%AD

Add a Comment

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องข้อมูลจำเป็นถูกทำเครื่องหมาย *