น้อยโหน่ง ผลสุกรับประทานได้ มีรสหวานมัน

น้อยโหน่ง

ชื่ออื่นๆ : น้อยโหน่ง (ภาคกลาง) มะโหน่ง มะเหนียงแฮ้ง (ภาคเหนือ) มะดาก (แพร่) หนอนลาว (อุบลราชธานี) หมากอ้อ (แม่ฮ่องสอน) น้อยหนัง (ภาคใต้) น้อยหน่า (ปัตตานี) เร็งนา (กะเหรี่ยง-กาญจนบุรี)

ต้นกำเนิด : อเมริกาเขตร้อน

ชื่อสามัญ : น้อยโหน่ง

ชื่อวิทยาศาสตร์ : Annona reticulata

ชื่อวงศ์ : Annonaceae

ลักษณะของน้อยโหน่ง

เป็นไม้พุ่มขนาดเล็กถึงขนาดกลาง มีดอกคล้ายดอกของน้อยหน่า แต่ผลมีขนาดโตกว่า เปลือกบางแต่เหนียว ค่อนข้างเรียบ ไม่นูนเป็นตา ๆ สีเขียวจาง ๆ ปนสีแดงเรื่อ ๆ ความสูงของลำตัวประมาณ 5-8 เมตร ใบเป็นใบเดี่ยว ออกเรียงสลับ เป็นรูปขอบขนานแกมรูปใบหอก หรือใบประกอบแบบขนนกออกเรียงสลับเป็นรูปใบหอก ปลายและโคนใบแหลมสีเขียวสด ปลูกได้ในดินทั่วไป เนื้อในผลหนาสีขาว รสชาติหวานแต่ไม่เท่าน้อยหน่า มีเมล็ดมาก

ต้นน้อยโหน่ง
ไม้ยืนต้น ใบสีเขียวเป็นมัน ใต้ใบสีอ่อน

การขยายพันธุ์ของน้อยโหน่ง

ใช้เมล็ด/เพาะเมล็ด/ตอนกิ่ง

ธาตุอาหารหลักที่น้อยโหน่งต้องการ

ประโยชน์ของน้อยโหน่ง

ผลสดที่สุกแล้ว ใช้รับประทาน มีรสหวานมัน มีวิตามินและคุณค่าทางอาหารสูง ทั้งผลดิบและใบสด ยังสามารถใช้ต้มเอาน้ำมาทำเป็นสีดำ หรือสีน้ำเงิน ใช้ย้อมผ้าให้สวยงาม และติดทนนานอีกด้วย

ผลน้อยโหน่ง
ผลค่อนข้างกลม มีสีเขียวปนชมพู เมื่อสุกสีแดงคล้ำ

สรรพคุณทางยาของน้อยโหน่ง

เปลือกเป็นยาสมานแผล และห้ามเลือด มี tannin และ aalkaloid anonaine ใบเป็นยาถ่ายพยาธิ แก้โรคบิด และเป็นยาพอกฝี น้ำคั้นจากใบใช้ฆ่าเหา ผลดิบและผลแห้ง เป็นยาสำหรับโรคท้องร่วง โรคบิด และขับพยาธิ เมล็ดเป็นยาฆ่าแมลง และเป็นยาสมานแผล เนื้อในเมล็ดเป็นยาพิษอย่างแรง รากใช้รักษาโรคเรื้อน

คุณค่าทางโภชนาการของน้อยโหน่ง

การแปรรูปของน้อยโหน่ง

แหล่งข้อมูลที่น่าเชื่อถือ : http://www.bedo.or.th/lcdb/biodiversity/view.aspx?id=10196&SystemType=BEDO
https://www.flickr.com

One Comment

Add a Comment

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องข้อมูลจำเป็นถูกทำเครื่องหมาย *