ผักหนอก ต้นต้มน้ำดื่มทำให้ชุ่มคอ แก้ช้ำใน

ผักหนอก

ชื่ออื่นๆ : ผักหนอก (ภาคใต้) กะเซดอมีเดาะ (กะเหรี่ยง-แม่ฮ่องสอน) บัวบกเขา (นครศรีธรรมราช) ผักแว่นเขา (ตราด) ผักหนอกตาย (เชียงใหม่) ผักหนอกป่า (เงี้ยว-แม่ฮ่องสอน) ผักหนอกช้าง 

ต้นกำเนิด : พบทุกภาคตามป่าดิบ ป่าดิบแล้ง และในที่ชื้นแฉะ

ชื่อสามัญ : ผักหนอก

ชื่อวิทยาศาสตร์ : Hydrocotyle javanica Thunb

ชื่อวงศ์ :  APIACEAE หรือ UMBELLIFERAE

ลักษณะของผักหนอก

ต้น ไม้ล้มลุก สูง 10-30 เซนติเมตร ลำต้นทอดเลื้อยไปตามพื้นดิน
ใบ ใบเดี่ยวแผ่กว้าง โคนใบรูปหัวใจ ขอบใบหยัก 5-8 แฉก แผ่นใบมีขนปราย ก้านใบยาว 3-10 เซนติเมตร
ดอก ดอกสีขาวอมเขียว ออกเป็นช่อกลม ขนาด 4-6 มิลลิเมตร ดอกย่อยขนาดเล็ก มีใบประดับจำนวนมาก
ผล ผลแห้งอัดเป็นกระจุก สีเขียวเข้มถึงน้ำตาลแดง ผิวเรียบ รูปร่างค่อนข้างกลม ขนาด 1-2 มิลลิเมตร

ผักหนอก
ไม้ล้มลุก ขอบใบหยักโค้งเป็นหยักมน

การขยายพันธุ์ของผักหนอก

ปักชำ, เพาะเมล็ด

ธาตุอาหารหลักที่ผักหนอกต้องการ

ประโยชน์ของผักหนอก

ทั้งต้นต้มน้ำดื่มทำให้ชุ่มคอ แก้ช้ำในและใช้ตำพอกหรือคั้นน้ำรักษาแผลสดได้

สรรพคุณทางยาของผักหนอก

  1. ทั้งต้นใช้ผสมกับเปลือกต้นมะกอก หูเสือทั้งต้น สะระแหน่ทั้งต้น ฮางคาวทั้งต้น รากหญ้าคา และตาอ้อยดำ นำมาแช่กับน้ำหรือต้มกับน้ำดื่มเป็นยาเย็น แก้ไข้ชักในเด็ก (ทั้งต้น)
  2. ใบใช้ตำประคบแก้ไข้ (ใบ)
  3. ทั้งต้นใช้ต้มกับน้ำดื่มทำให้ชุ่มคอ (ทั้งต้น)
  4. ตำรายาพื้นบ้านล้านนาจะใช้ผักหนอกทั้งต้น นำมาต้มกับไก่และเนื้อในเมล็ดท้อนึ่งกินแก้อาการบวมจากโรคไต (ทั้งต้น)
  5. ชาวเขาเผ่าอีก้อจะใช้ผักหนอกทั้งต้น นำมาตำพอกหรือคั้นเอาน้ำทารักษาแผลสด แผลถลอก และใช้เป็นยาห้ามเลือด (ทั้งต้น)
  6. ทั้งต้นใช้ตำพอกแก้ช้ำใน (ทั้งต้น)

คุณค่าทางโภชนาการของผักหนอก

การแปรรูปของผักหนอก

แหล่งข้อมูลที่น่าเชื่อถือ : http://www.bedo.or.th/lcdb/biodiversity/view.aspx?id=9992&SystemType=BEDO
https://arit.kpru.ac.th/ap2/local/?nu=pages&page_id=1722&code_db=610010&code_type=01
http://biodiversity.forest.go.th/index.php?option=com_dofplant&view=showone&id=1257
https://www.flickr.com

Add a Comment