มะเดื่อป่า ไม้ยืนต้นขนาดกลาง ผลรับประทานได้

มะเดื่อป่า

ชื่ออื่นๆ : ดื่อเกลี้ยง (ภาคเหนือ), มะเดื่อน้ำ มะเดื่อหอม หมากเดื่อ เดื่อเลี้ยง (ภาคอีสาน), มะเดื่อ มะเดื่อเกลี้ยง มะเดื่อชุมพร เดื่อน้ำ กูแซ (ภาคใต้), มะเดื่อดง, มะเดื่อไทย, มะเดื่ออุทุมพร

ต้นกำเนิด : ศรีลังกา จีนตอนใต้ เอเชียใต้ และตะวันออกเฉียงใต้

ชื่อสามัญ : มะเดื่อปล้อง

ชื่อวิทยาศาสตร์ : Ficus hispida Linn. f.

ชื่อวงศ์ : MORACEAE

ลักษณะของมะเดื่อป่า

ไม้ยืนต้นขนาดกลางสูงประมาณ 5-10 เมตร ลำต้นเดี่ยวตั้งตรงเปลือกหนา กิ่งแขนงแตกเป็นพุ่มทรงกลมทั้งต้น มีน้ำยางสีขาว ลำต้นมีรอยควั่นเป็นปล้องหรือเป็นข้อๆ คล้ายข้อไม้ไผ่ตลอดจนถึงกิ่ง ใบ ใบเดี่ยวออกตรงข้ามกัน รูปไข่แกมขอบขนานหรือรูปขอบขนานแกมรูปไข่กลับ ผิวสากหนืดมือ คล้ายใบย่อยมีขนนาบกับแผ่นใบสีเขียวสด
ดอก มีสีเหลืองแกมเขียว ออกช่อกระจุกแน่น เจริญอยู่ในฐานรองดอกกลมกลวงเหมือนลูกแพร์ แกมรูปไข่กลับกว้าง ดอกย่อยแยกเพศอยู่บนต้นเดียวกันเป็นสีชมพูอ่อน
ผล กลมแป้นขนาดเล็กติดเป็นกลุ่มแน่น 10-15 ผล สีเขียวสดเมื่อแก่มีสีน้ำตาลปนเขียว

ผลมะเดื่อ
ผลออกเป็นกลุ่มรูปทรงกลมรี เกาะกลุ่มตามต้น ผลดิบสีเขียว ผลสุกจะมีสีแดงม่วง รับประทานได้

การขยายพันธุ์ของมะเดื่อป่า

ใช้เมล็ด/

ธาตุอาหารหลักที่มะเดื่อป่าต้องการ

ดินร่วน และมีอินทรีย์วัตถุ ระบายน้ำได้ด

ประโยชน์ของมะเดื่อป่า

ปลูกเป็นไม้ประดับกลางแจ้ง
ผลรับประทานได้ รสฝาดอมหวาน

สรรพคุณทางยาของมะเดื่อป่า

คุณค่าทางโภชนาการของมะเดื่อป่า

การแปรรูปของมะเดื่อป่า

แหล่งข้อมูลที่น่าเชื่อถือ : http://www.bedo.or.th/lcdb/biodiversity/view.aspx?id=11871&SystemType=BEDO
https://www.flickr.com

Add a Comment

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องข้อมูลจำเป็นถูกทำเครื่องหมาย *