หวายลิง ลำต้นเหนียว ใช้ทำเชือก และทำเครื่องจักสาน

หวายลิง

ชื่ออื่นๆ : หวายเย็บจาก, หวายลี (ใต้)

ต้นกำเนิด :

ชื่อสามัญ : –

ชื่อวิทยาศาสตร์ : Flagellaria indica Linn.

ชื่อวงศ์ : FLAGELLARIACEAE

ลักษณะของหวายลิง

เป็นไม้เลื้อย ลำต้นแข็งคล้ายหวาย เส้นผ่าศูนย์กลาง  0.3-0.8 ซม. แตกกิ่ง ยาว 3-5 เมตร หรือ บางครั้งอาจยาวได้ถึง 10 เมตร ลำต้นสีเขียว แต่เมื่อลำต้นแก่ จะเปลี่ยนเป็นสีเทา ลำต้นเหนียว ใช้ทำเชือก และทำเครื่องจักสาน
ใบ เรียวยาว รูปขอบขนานแกมรูปไข่ถึงรูปใบหอก ขนาด 0.5-2 x 7.5-20 ซม. ปลายใบเรียวยาว ม้วนงอ และแข็ง ทำหน้าที่เกาะไม้อื่น เพื่อพยุงลำต้นให้เลื้อยทอดสูงขึ้น ฐานใบกว้าง มีกาบใบหุ้มรอบลำต้น เรียงเวียนซ้อนทับกันเป็นระยะคล้ายกาบหวาย ไม่มีหนาม
ดอก เล็ก สีขาวอมเหลือง ออกเป็นช่อแยกแขนงสั้น ๆ ที่ปลายกิ่ง แต่ละช่อประกอบด้วยดอกจำนวนมาก
ผล กลม ปลายผลมีติ่งแหลม ผิวเรียบเป็นมัน ผลอ่อนสีเขียว และเปลี่ยนเป็นสีเหลือง เมื่อแก่จัดจะเป็นสีชมพูอมแดง เส้นผ่าศูนย์กลาง 0.5 ซม. แต่ละผลมี 1 เมล็ด หวายลิงพบมากในพื้นที่ป่าชายเลนที่เป็นดินเลนแข็ง มีระดับน้ำท่วมถึงเป็นครั้งคราว

หวายลิง
หวายลิง ใบเรียวยาวและแข็ง ไม่มีหนาม

การขยายพันธุ์ของหวายลิง

ใช้เมล็ด/การขยายพันธุ์ด้วยเมล็ด หรือแยกก่อ

ธาตุอาหารหลักที่หวายลิงต้องการ

ประโยชน์ของหวายลิง

ประโยชน์ด้านอื่นๆ ลำต้นเหนียว ใช้ทำเชือก สามารถทำเครื่องจักรสานได้

สรรพคุณทางยาของหวายลิง

ใบ – ฝาดสมาน รักษาบาดแผล
ใบและดอก – ขับปัสสาวะ
ยอดอ่อน – สระผม
ผล – รักษาเม็ดหนองพุพอง
เมล็ด – มีพิษ
ลำต้นและเหง้า – ขับปัสสาวะ
ทั้งต้น – ขับปัสสาวะ

คุณค่าทางโภชนาการของหวายลิง

การแปรรูปของหวายลิง

แหล่งข้อมูลที่น่าเชื่อถือ : http://www.bedo.or.th/lcdb/biodiversity/view.aspx?id=10783&SystemType=BEDO
https://www.flickr.com

Add a Comment

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องข้อมูลจำเป็นถูกทำเครื่องหมาย *