เพี้ยฟาน ไม้พุ่มขนาดเล็ก ใบอ่อนใช้รับประทานเป็นผักจิ้มได้

เพี้ยฟาน

ชื่ออื่นๆ : หนาดงั่ว หนวดงิ้ว หนาดวัว (อุดรธานี) เพี้ยฟาน (ตะวันออกเฉียงเหนือ) ขลู คลู(ใต้) ขี้ป้าน (แม่ฮ่องสอน)

ต้นกำเนิด :

ชื่อสามัญ :  ขลู่

ชื่อวิทยาศาสตร์ : Pluchea indica (Linn.) Less

ชื่อวงศ์ : Compositae

ลักษณะของเพี้ยฟาน

เป็นไม้พุ่มขนาดเล็กมีความสูง 1-2 เมตร ใบรูปไข่กลับปลายแหลม ขอบหยักโดยรอบ มีขนสีขาวปกคลุม ก้านสั้น ดอกเล็กเป็นกระจุกรวมกันเป็นช่อ สีขาวอมม่วงออกตามซอกใบ เกิดตามที่รกร้าง ชอบดินเค็มหรือ ดินกร่อย ขยายพันธุ์ด้วยเมล็ด

เพี้ยฟาน
เพี้ยฟาน ดอกออกเป็นช่อที่ปลายยอด ดอกเป็นฝอยสีขาวนวลหรือสีขาวอมม่วง

การขยายพันธุ์ของเพี้ยฟาน

ใช้ส่วนอื่นๆ/

ธาตุอาหารหลักที่เพี้ยฟานต้องการ

ประโยชน์ของเพี้ยฟาน

ใบอ่อนใช้รับประทานเป็นผักจิ้มได้ ใบเมื่อนำมาผึ่งให้แห้ง จะมีกลิ่นหอมคล้ายกลิ่นน้ำผึ้ง ใช้ชงดื่มแทนชา

สรรพคุณทางยาของเพี้ยฟาน

ดอก แก้นิ่ว ราก แก้กษัย ขับนิ่ว
ทั้งต้น แก้นิ่วในไต ขับปัสสาวะ แก้ปัสสาวะพิการ แก้ริดสีดวงทวาร แก้มุดกิตระดู ขาว
แก้ตานขโมย
เปลือกต้น แก้ริดสีดวงจมูก ริดสีดวงทวาร

คุณค่าทางโภชนาการของเพี้ยฟาน

การแปรรูปของเพี้ยฟาน

แหล่งข้อมูลที่น่าเชื่อถือ : http://www.bedo.or.th/lcdb/biodiversity/view.aspx?id=11868&SystemType=BEDO
https://www.flickr.com

Add a Comment

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องข้อมูลจำเป็นถูกทำเครื่องหมาย *